เนื่องจากช่วงอายุข้าวฟ่างประมาณ 2-3 เดือน ได้เกิดผื่นขึ้นตามหน้า ตามตัว ทำให้เกิดความกังวลว่าเป็นเพราะอะไร เกิดอะไรขึ้นกับข้าวฟ่างเนี่ย กลัวว่าจะเป็นภูมิแพ้ ก็เลยพาข้าวฟ่างไปหาหมอ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้เป็นอะไรมาก แล้วก็กะไปเอายามาให้ข้าวฟ่างกิน กับทาดูซักระยะ แต่คำตอบที่ได้จากหมอคือยังไม่รู้ว่าแพ้อะไร (กำ ถ้ารู้ว่าตอบแบบนี้ตูไม่ต้องมาหาก็ได้ – -”)
ช่วงปีใหม่เกือบทุกปีจะพากันกลับบ้านที่ต่างจังหวัด ส่วนใหญ่พ่อกับแม่ข้าวฟ่างจะลาไม่ก่อนก็หลังเพื่อจะได้ไม่เจอรถติดตอนช่วงเทศกาล พยายามหลีกเลี่ยง เพราะเคยวิ่งจากกรุงเทพไปโคราช จากปกติใช้เวลา 2-3 ชั่วโมง แต่เมื่อสงกรานต์ปี 2551 ใช้เวลาวิ่ง 8 ชั่วโมง O_o ทำไปได้
เวลาบ่าย 3 ของวันที่ 29 กันยายน 2551 เป็นเวลาที่พาแม่ของข้างฟ่างมาที่ห้องผ่าตัด ตอนนั้นย่าของข้าวฟ่างก็เดินทางมาจากต่างจังหวัดแล้ว มารออยู่หน้าห้องผ่าตัดพร้อมกับยายของข้าวฟ่าง พยาบาลที่พาเข้าไป ได้บอกว่าอีกไม่เกิน 1 ชั่วโมงก็เสร็จแล้ว วันนี้มีหมอผ่าตัดรออยู่แล้ว เราก็คงทำอะไรไม่ได้นอกจากรอ เวลาผ่านไป ก็ประมาณ 1 ชั่วโมงตามที่พยาบาลบอก เราก็เข้าไปถามเลยว่าเป็นยังไงบ้าง ก็ได้รับคำตอบทำทีผ่าตัดเรียบร้อย แม่กับลูกปลอดภัย ตอนนี้กำลังอยู่ในห้องพักฟื้นหลังจากที่ผ่าตัด อีกซักพักก็จะพาขึ้นไปที่ห้องพักฟื้นที่เราจองไว้ ที่คืนแรกตูนอนอยู่นั่นเอง
ตกเย็นวันอาทิตย์ที่ 28 กันยายน 2551 ซึ่งตามที่หมอบอกก็คงคิดว่า ใกล้แล้ว ข้าวฟ่างใกล้คลอดแล้ว ผมก็รอแล้วรอเล่า เอ๊ะทำไมมันก็ 6 ชั่วโมงไปแล้ว ทำไมแม่ข้าวฟ่างไม่ยักกะเจ็บท้องจะคลอด เริ่มแปลกใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ก็เลยขอเข้าไปคุยกับแม่ข้าวฟ่างหน่อย เพราะหลายชั่วโมงแล้วให้ไปอยู่ในห้องตั้งนาน กะจะถามความรู้สึกซะหน่อย ไม่อยากให้เครียด แล้วก็พายายข้าวฟ่างให้ไปคุยเล่นด้วย ไปพูดคุยก็เป็นชั่วโมงได้ล่ะมั้ง อาการก็ยังเป็นปกติ ก็คือเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น จะเจ็บก็ไม่เจ็บ ความรู้สึกก็ยังเหมือนไม่ใกล้จะคลอดเอาซะเลย ผมยังไม่เท่าไหร่ แต่ผมรู้เลยว่าแม่ของข้าวฟ่างเริ่มออกอาการกังวลแล้วก็เครียดมากกว่าผมซะอีก เฮอ ๆ ก็จะให้ทำยังไงได้ ก็หมอบอกว่าไม่เกิน 6 ชั่วโมง แต่ทำไม ณ เวลาตอนนั้นมันก็เกิน 6 ชั่วโมงเข้าไปแล้ว ยังไม่มีอาการอะไรเลย แถวต้องเข้าไปอยู่ในห้องรอคลอด ไม่ให้ญาติเข้าไปเยี่ยมอีกต่างหาก
ในวันอาทิตย์ที่ 28 กันยายน 2551 ก็เป็นเหมือนวันธรรมดาวันนึง ที่หมอนัดให้ไปตรวจครรภ์ของพ่อหญิงคนนึง ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะก่อนหน้านี้ก็พาไปตรวจเหมือนทุกที แต่วันนี้ต่างออกไปตรงที่หมอเค้าจะมีการตรวจภายในด้วย ซึ่งตูก็ไม่อยากให้ตรวจหรอก แต่ถ้าไม่ให้ตรวจเดี๋ยวเป็นไรขึ้นมาจะยุ่งเข้าไปใหญ่ ที่ไหนได้พอตรวจเท่านั้นแหละ หมอเดินมาบอกว่า อ้าวว วันนี้ไม่ต้องกลับบ้านแล้วนะ เดี๋ยวหมอจะ admit ให้ เพราะว่าลูกใกล้คลอดแล้ว โอ้จอร์จ รอมาเกือบ 9 เดือน แม่ของข้าวฟ่างยังไม่รู้สึกเลยว่าใกล้จะคลอดแล้ว ที่มาตรวจวันนี้ก็ไม่ได้คิดว่าใกล้จะคลอดแล้ว เพราะมันเหมือนเป็นอะไรที่รอไปวัน ๆ ว่าเมื่อไหร่จะใกล้คลอดแล้ว และแล้ววันนี้ก็มาถึง หมอบอกว่า อีกไม่เกิน 6 ชั่วโมงคลอดแน่นอน เราก็จะเป็นไรได้อ่ะ ก็ดีใจซิครับ แต่ก็ต้องทำนิ่ง ๆ ไว้หน่อย ไม่แสดงอาการมาก 555+