ข้าวฟ่างโกนผมไฟตอน 1 เดือน
โดยทั่วไปตามประเพณีสมัยโบราณแล้ว เมื่อเด็กที่เกิดได้ประมาณ 1 เดือนจะมี การโกนผมไฟ ซึ่งตอนปลาย ๆ เดือนตุลา ปี 2551 ตอนนั้นข้าวฟ่างอายุก็เกือบ ๆ 1 เดือนล่ะ ผมก็เลยหาข้อมูลเกี่ยวกับการโกนผมไฟ ว่ามีประโยชน์ไม๊ มีข้อดีข้อเสียยังไง ก็หา ๆ จาก internet นี่แหละ บ้างก็ว่าไม่ต้องโกนก็ได้ ไม่จำเป็น บ้างก็ว่าไม่โกนไม่ได้เค้าทำกันต่อ ๆ กันมา ส่วนตัวผมก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เพราะถ้าโกนก็ไม่ได้เสียหายอะไร
ประกอบกับข้าวฟ่างเป็นคนขี้ร้อน เหงื่องี๊ซึมออกมาตลอด ก็เลยตัดสินใจโกนก็โกน หุหุ
พอตัดสินใจไปแล้ว ก็เริ่ม ๆ มองหาฤกษ์ยามงามดี (ไหน ๆ ก็จะโกนล่ะ หาเอาตามฤกษ์หน่อยนะ ^^) ก็ไปขอฤกษ์จากเวบ dd108 ไปขอครั้งแรก อาจารย์เค้าก็ตอบมาให้แล้วแหละ แต่พอดีเข้ามาอ่านช้าไปหน่อย มันเลยวันที่จะโกนไปแล้วซะงั้น ก็เลยได้ขอฤกษ์อีกรอบนึง คราวนี้ได้ฤกษ์มา ถ้าจำไม่ผิดจะเป็นวันศุกร์ค่ำ ๆ กะว่าจะโกนแต่ก็ไม่ได้โกน เพราะช่วงเวลาฤกษ์การโกนจะยาวถึงวันเสาร์ ก็เลยเก็บเอาไว้โกนวันเสาร์ (ประมาณว่าขี้เกียจนิด ๆ)
สาย ๆ วันเสาร์ (ไม่ต้องถามว่า ทำไมไม่เช้า ๆ วันเสาร์ 555+) ก็เริ่มได้เวลาโกนผมข้าวฟ่าง หุหุ โดยปกติการโกนจะต้องไปโกนกับพระอาจารย์ แต่เนื่องด้วย เราไม่สะดวก เราก็เลยถือเอาสะดวกไว้ก่อน ก็เลยจับโกนเอง เริ่มแรกพ่อ (ก็คือผมนี่แหละ หุหุ)กับแม่ข้าวฟ่างก็จับตัดโดยใช้กรรไกรก่อน มีคุณยายข้าวฟ่างช่วยจับ ตัดไปได้ซักพัก รู้สึกว่ามันช้า ก็เลยไปเอาที่โกนมาโกนเลย รู้ไม๊ว่าที่โกนในที่นี้คืออะไร มันก็คือที่โกนหนวดของพ่อข้าวฟ่างนี่เอง 555+ คราวนี้ก็เริ่มบรรเลงโกน ๆ ๆ ตอนแรกคิดว่ามันจะง่าย ก็แค่โกน ๆ แต่ทำไมการโกนผมเด็ก 1 เดือนมันยากขนาดนี้ ทั้งการไม่ให้ความร่วมมือของข้าวฟ่าง แล้วก็หนังหัวของเด็ก 1 เดือน มันบางเหลือเกิน จนไม่กล้าโกนแกร๊ก ๆ เหมือนหนวดของตูเองเลย – -”
พอรู้สึกว่าเริ่มไม่ค่อยให้ความร่วมมือ มันก็ต้องมีตัวช่วย ก็เลยชงนมมาให้ดูดระหว่างโกนซะเลย ก็เลยพอมีเวลาให้โกนอย่างประณีตนิดหน่อย ที่บอกว่านิดหน่อยก็เพราะว่า ผลสุดท้ายก็โกนไม่เกลียง ยังเหลือผมที่มีดโกนมันโกนไม่ได้ – -” ทำให้ต้องทิ้งไว้ย่างงั้นแหละ เดี๋ยวอีกซักหน่อยคงยาว ๆ กลบไปเอง หุหุ พอโกนเสร็จ ก็เก็บหลังฐานเส้นผมไว้เป็นที่ระลึกว่า พ่อกับแม่จับโกนเองเลยนะลูก เอิ๊ก ๆ ก็เป็นอันจบพิธี การโกนผมไฟข้าวฟ่าง ฉบับพ่อกับแม่ทำเอง ^^”
ข้าวฟ่างโกนผมไฟแล้วนะ ^^”