หลังจากที่พาไปหาหมอวันพุธ ได้เจอหมอคนเดิมกับที่เคยรักษาตอนที่ข้าวฟ่างนอนโรงพยาบาล(Admit) หมอคนนี้เค้าชอบเอาเลือดกับอุจจาระ(อึ๊)ไปตรวจ รอบนี้ก็เหมือนกัน คือให้ข้าวฟ่างไปเจาะเลือดเพื่อตรวจ และก็รอให้ข้าวฟ่างอุจจาระ(อึ๊) ระหว่างรออึ๊ก็ให้ไปเจาะเลือดก่อน

ตอนพาข้าวฟ่างไปเจาะเลือด ก็ไม่คิดว่าจะเจ็บมาก แต่พอไปดูตอนที่หมอเจาะเลือดแล้วรู้สึกเจ็บแทนข้าวฟ่างเลย เพราะว่า หมอเค้าหาเส้นเลือดที่ข้อพับแขนไม่เจอ ก็เลยได้ไปเจาะเลือดที่หลังผ่ามือ คือเส้นเลือดใหญ่แทน เห็นแล้วสงสารข้าวฟ่างเลย เพราะข้าวฟ่างร้องจ๊ากเลย

พอเจาะเลือดเสร็จ ผมต้องไปทำงานต่อ ก็เลยให้แม่ข้าวฟ่างกับคุณย่าอยู่รอผลตรวจเลือด ว่ามีเชื้ออะไรรึเปล่า ประมาณเที่ยง ๆ ผลตรวจเลือดออกมา ปรากฏว่าเป็นเชื้อไวรัสธรรมดา เราก็โล่งใจขึ้นมาหน่อย เพราะยังดีที่ไม่เป็นไข้หวัดใหญ่2009 ตามกระแส เฮอ ๆ

หลังจากที่กลับมาพักที่คอนโดได้ 2-3 วันอาการตัวร้อนกับถ่ายเหลวก็ยังพอมีให้เห็นอยู่ แต่ก็มีไม่มากแล้ว แล้วก็ตัวร้อนก็ค่อย ๆ ลดลง ดูมีเหงื่อมากขึ้น อีกไม่กี่วันคงจะหายขาด(หวังแบบนั้น หุหุ) เพราะเป็นมาจะเกิน 5 วันแล้ว

หลังจากที่หายไป 1 สัปดาห์ ก็เนื่องมาจากข้าวฟ่างป่วยนั่นเอง ป่วยรอบนี้เหมือนกับรอบที่แล้วเลย เพราะว่ามีอาการท้องเสียและตัวร้อนควบคู่กัน อาการเริ่มมาตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ 5 ที่ผ่านมา ได้มีอาการท้องเสีย ถ่ายบ่อย ก้นแดง ก็เลยตัดสินใจพาไปหาหมอวันอาทิตย์ เพราะไม่งั้นถ้าปล่อยไว้วันจันทร์อาจจะไม่หาย จะทำให้ดูแลลำบาก เพราะต้องไปทำงานทั้งพ่อและแม่ข้าวฟ่าง

หลังจาที่พาไปหาหมอ หมอก็ให้ยามากินก่อนเลย เป็นยาฆ่าเชื้อ แล้วก็ยาทารักษาก้นแดง แต่พอดีว่า ตอนไปหาหมอไปหาช่วงเช้า แต่ยาแก้ท้องเสียที่ได้ กว่าจะได้กินก็มื้อเย็น ทำให้ตลอดช่วงบ่ายท้องเสีย และตัวก็เริ่มร้อน – -”

พอถึงช่วงเวลากินยาก็น่าจะเป็นธรรมดาของเด็ก คือกินยากมาก เราก็หลอกล่อจนหมดมุก กว่าจะกินได้แต่ละซีซี ยิ่งยาแก้ไข้นะ 5 ซีซี ก็หมายถึง 5 หลอด ซึ่งแต่ละหยอดกว่าจะหมดใช้เวลาน่าดู

ตกกลางคืน ข้าวฟ่างเริ่มตัวร้อน สงสัยว่าเป็นเพราะว่าฤทธิ์ยาหมด ทำให้ตัวร้อนขึ้นมา ต้องจับเช็ดตัวกันยกใหญ่ เวลาจะให้กินยาก็อ๊วกออกมาหมด คืนแรกปล่อยไปเพราะไม่อยากบังคับให้กิน เพราะเห็นร้องงอแง ก็ปล่อยให้นอนไปถึงเช้า

วันจันทร์ คุณย่าก็ช่วยดูข้าวฟ่างให้ เพราะผมต้องไปทำงาน อาการในช่วงตอนกลางวัน ตัวจะไม่ค่อยร้อน ทำท่าเหมือนจะหาย แต่ก็ยังถ่ายเหลวอยู่ ก็ไม่คิดว่าจะเป็นอะไรมาก ตกเย็นพอกลับมาก็ให้กินยาปกติ กินยากเหมือนเดิม เฮอ ๆ เป็นอย่างนี้จนถึงวันพุธ ก็ยังไม่หาย ก็เลยต้องหาไปหาหมออีกรอบ ต่อตอน 2 นะครับ

โหล

กันยายน 4th, 2009

โหล คืออะไร มันคือเสียงของเด็กซนคนนึง ชื่อว่าข้าวฟ่าง หุหุ เป็นคำพูดที่ค่อนข้างจะได้ยินชัด และเป็นสิ่งที่ชอบทำมากของข้าวฟ่าง ยิ่งเวลาที่คุณย่า หรือแม่ของข้าวฟ่างโทรศัพท์ จะชอบเข้ามาก่อกวน มาแย่งพูด แต่เวลาจะให้พูดก็ไม่พูด – -”

บางครั้ง เวลาเห็นโทรศัพท์วางไว้ก็ชอบที่จะหยิบมาแนบที่หู แล้วก็พูดภาษาอะไรก็ไม่รู้ พูดอยู่คนเดียว ทำเหมือนจะรู้เรื่องด้วยนะ เฮอ ๆ (มีรูปยืนยัน อิอิ) คิดว่าน่าจะเป็นพฤติกรรมเลียนแบบ เพราะว่าที่บ้านจะโทรศัพท์กันบ่อย ข้าวฟ่างเห็นก็เลยเอามาทำบ้าง แต่ก็น่ารักไปอีกแบบ ว่าไม๊ อิอิ

และตอนนี้ข้าวฟ่างทำโทรศัพท์คุณย่าพังไปแล้ว 1 เครื่อง และของพ่อมันอีก กำลังจะตามไป เพราะไม่ใช่แค่เอามาเล่นอย่างเดียว ยังเอามาขว้าง ,โยน และอมเล่นอีก ไม่พังให้รู้ไป – -” (แต่พ่อก็หวังโทรศัพท์ใหม่ด้วยอ่ะนะ หุหุ รีบ ๆ พังเข้า เอิ๊ก ๆ)

ข้าวฟ่าง 11 เดือน

กันยายน 4th, 2009

หลังจากข้าวฟ่าง 11 เดือนผ่านมาแล้ว ยังไม่มีเวลาเอารูปข้าวฟ่างมาลง พอมาวันนี้ข้าวฟ่างก็ 11 เดือนนิด ๆ ล่ะ มาดูพัฒนาการช่วงนี้ของข้าวฟ่างกัน

พัฒนาการทางด้านร่างกาย ตอนนี้ข้าวฟ่างสามารถเกาะยืนและเดินเตาะแตะได้เองแล้ว และชอบมาก ๆ เหมือนเป็นของแปลกใหม่สำหรับตัวเอง ยิ่งได้ยินจากคุณย่าที่ช่วยเลี้ยงแล้ว ทำให้รู้ว่า ไม่อยู่นิ่งกันเลย – -” (เหมือนคุณย่าจะเหนื่อยตามหลาน หุหุ) ชอบที่จะเดินออกไปนอกห้อง ก็เลยไปถอยรองเท้ามาให้ข้าวฟ่าง 2 คู่ ทำไมต้อง 2 คู่น่ะเหรอ ก็คู่แรกซื้อมาแล้ว สงสัยไม่ชอบ ทำท่าเดินแปลก ๆ จึงได้ถอยคู่ที่ 2 คู่นี้เหมือนจะใส่ดีกว่าคู่แรก ประมาณว่าไม่มีบ่นอ่ะนะ หุหุ

พัฒนาการทางด้านการรับรู้ ก็สามารถทำตามเราในบางอย่างได้ เช่นการเล่นจ้ำจี้มะเขือเปาะ, การตบมือ, การเต้น (อันนี้ ทำได้นานแล้ว หุหุ ตั้งแต่เพลงหมอลำดอกหญ้าออกอากาศ) และสามารถพูด ป่ะป๊า ม่าม๊า ได้ (แต่ตอนสอนให้พูด ให้พูดพ่อกับแม่นะ – -“) , พูดหม่ำ ๆ เมื่ออยากกินนมได้ ผสมกับงอแงนิดหน่อย และล่าสุดพูด โหล (อ่ะ โหล จริง ๆ นะ คือพูดโทรศัพท์เองอ่ะนะ คุยอยู่คนเดียวก็เป็น เอาไว้เดี๋ยวจะเอารูปมาลงให้ดู หุหุ) — เอามาแล้ว ข้าวฟ่างพูดโหล

หลังจากเงียบ ๆ ไปหลายวันรึว่าหลายสัปดาห์หว่า ไม่ได้เขียนเรื่องเกี่ยวกับข้าวฟ่างเลย ถ้าข้าวฟ่างพูดรู้เรื่องก็คงจะบอกว่า ทำไมไม่เขียนเรื่องข้าวฟ่างอ่ะพ่อ – -”

ว่าแล้วเราก็มาเขียนถึงพัฒนาการของข้าวฟ่างช่วงนี้ซะหน่อย ตอนนี้ก็ 11 เดือนเข้าไปแล้ว (เอาไว้เดี๋ยว post แยกต่างหาก หุหุ) ก็สามารถเดินเตาะแตะ ได้ไกลมากขึ้น แล้วก็อยู่ไม่เป็นที่ ช่วงนี้คุณย่ามาช่วยเลี้ยงก็อาจจะเหนื่อยหน่อย เฮอ ๆ

เรื่องอาหาร ตอนนี้ก็ทานไข่แดงกับข้าวบดเป็นหลัก ยังไม่ได้เสริมอาหารอะไรมาก เพราะกว่ากลัวจะเป็นผื่นเหมือนที่ผ่านมา แต่ก็มีให้อาหารที่แตกต่างบ้างเช่น ให้ทานผลไม้ เช่นส้มบ้าง แต่คุณย่านี่ให้ทานแก้วมังกรเลย เฮอ ๆ

วันนี้เอาแค่นี้ก่อนนะ ข้าวฟ่างนะ เดี๋ยวจะมาเขียนตอนอายุ 11 เดือน พร้อม update รูปให้ หุหุ