KhaoFang ’s Blog

     หลังจากที่ข้าวฟ่างผ่านศึกหนักมาเมื่อคืนนี้ ตื่นเช้ามาก็ยังมีงอแงบ้าง พยาบาลมาให้ยาอีกรอบนึงตอน 8 โมงเช้า พอสาย ๆ ข้าวฟ่างก็ไข้ลดลงมาก พยาบาลมาวัดไข้ดูอีกรอบ วัดได้ 36.7 องศา พยาบาลบอกว่า ไม่มีไข้แล้วค่ะ หมอจะมาตรวจตอน 9 โมงครึ่ง ผมก็พาข้าวฟ่างออกไปเล่นข้างนอกโซนที่โรงพยาบาลจัดไว้ให้เด็กไปเล่น พอ 11 โมง(หมอยังไม่ได้มาตรวจ – -”) พยาบาลเอาข้าวเที่ยงมาให้กิน แต่ข้าวฟ่างปกติไม่ได้กินข้าวเที่ยงอยู่แล้ว ก็เลยกินไปนิดเดียว แต่ผมนี่ดิ๊ กินเพียบ 555+ เกือบบ่ายโมงหมอเข้ามาตรวจพอดี หมอบอกว่าเป็นไข้ลอย (ไข้ลอยคืออาการไข้ที่มีอุณหภูมิอยู๋ตั้งแต่ 38 องศาขึ้นไป แล้วจะไม่ลงต่ำกว่านี้ แต่อาจจะลดลงเพราะฤทธิยา แต่พอยาหมดไข้ก็จะกลับมาสูงเหมือนเดิม) อาการแบบนี้จะต้องดูอาการ 3 วันอย่างน้อย (พอได้ยินแบบนั้น ผมก็คิดเลยว่าจะต้องนอนอยู่โรงพยาบาลอีก 3 วันเลยเหรอเนี่ย ) ก็เลยถามหมอว่าต้องนอนที่นี่ 3 วันเลยเหรอ หมอบอกว่าให้กลับไปพักที่บ้านได้ หมอจะให้ยาไปกิน หรือจะนอนรอดูอาการก็ได้ แล้วแต่ว่าจะตัดสินใจยังไง ผมก็ดูอาการของข้าวฟ่างแล้ว แล้วก็ถามแม่ของข้าวฟ่างแล้ว ก็ตัดสินใจว่ากลับไปพักที่บ้านดีกว่า ข้าวฟ่างก็ไข้ลดไปมากแล้วน่าจะพอดูแลเองได้ ก็ไปชำระเงินค่าหมอ ค่ายา ค่าที่พัก รับยามากินบอกหมอว่าขอแบบที่ให้กินเมื่อคืนเลยนะ เฮอ ๆ ได้รับยาก็เดินทางกลับมาซนที่บ้านต่อ

     วันพฤหัสบดีที่ 4 มิถุนายน แม่ข้าวฟ่างโทรมาบอกว่า วันนี้เลิกงานเร็วได้ไม๊ ข้าวฟ่างตัวร้อนมาก เช็ดตัวก็ยังตัวร้อนอยู่ ก็เลยขอพี่ที่บริษัทกลับไว พอไปถึงก็เตรียมของพาข้าวฟ่างไปโรงพยาบาล แต่…ลืมคิดไปว่า รถมันติดมาก กว่าจะไปถึงโรงพยาบาลก็ทุ่มครึ่ง พอไปพบหมอ หมอก็บอกว่าเป็นไข้ แล้วก็ให้ยามากิน
 พอวันต่อมา ก็ลางานเพราะอยู่ดูแลข้าวฟ่าง และยังไม่มั่นใจอาการว่าหายจากเป็นไข้หรือยัง วันนี้ทั้งวันข้าวฟ่างดูเหมือนเป็นปกติมาก ไข้ไม่สูงและเล่นเหมือนปกติ จนคิดว่าจะหายแล้ว พอตกเย็นเท่านั้นแหละ ตัวเริ่มร้อนขึ้นมาจากตอนกลางวันเล็กน้อย ก็พาหลับปกติ แต่พอตื่นมาประมาณ 4 ทุ่ม ลองจับตัวข้าวฟ่างดู ปรากฎว่าตัวร้อนจี๋ แม่ข้าวฟ่างก็เลยเอาปรอทวัดไข้มาวัดดู 40 องศา โอ้…..ทำไมร้อนขนาดนี้ รีบจับเช็ดตัวเพื่อให้ตัวเย็นลง แล้วก็รีบพาไปหาหมอที่โรงพยาบาล ส่งที่แผนกฉุกเฉิน พยาบาลมาวัดไข้ได้ 39.7 องศา O_o (มันก็ยังร้อนอยู่เลย) พยาบาลก็เอาไปเช็ดตัวให้อีกรอบ ข้าวฟ่างนี่ร้องจ๊ากเลย ไม่รู้ว่าพยาบาลเช็ดแรงรึว่าไม่ชอบให้เช็ดตัวก็ไม่รู้ เฮอ ๆ หลังจากนั้นก็เข้าไปหาหมอ หมอก็ถาม ๆ อาการ แล้วก็ถามว่าจะ admit ไม๊ ให้ตัดสินใจ เพราะถ้าไม่ admit ก็จะให้ยาไปกิน แต่หมอแนะนำว่าให้นอนที่โรงพยาบาลก่อน… Continue reading

     หลังจากจับหย่านมมาได้ 4-5 วัน ตอนนี้ข้าวฟ่างเริ่มไม่ค่อยจะอ้อนกินนมจากแม่มากแล้ว แต่จะมีอ้อนบ้างเป็นบางเวลา พอชงนมให้กินก็ยอมกิน ไม่เหมือนก่อนหน้านี้แทบจะไม่ยอมกินเลย รอจนหิวมาก ๆ ถึงจะยอมกิน หุหุ แต่หลังจากที่ไม่ยอมให้กินนมแม่แล้ว ผมเองก็ต้องตื่นมากลางดึกเพื่อชงนมให้ข้าวฟ่างนี่ซิ เฮอ ๆ ง่วงซะไม่มี (ตื่นมากินหลายรอบซะด้วย  )… Continue reading

     หลังจากผ่านมาได้ 2 วัน โดยที่ไม่ได้กินนมแม่ ก็มาถึงคืนที่ 3 วันนี้เป็นวันที่ผมคิดว่า ได้นอนน้อยที่สุดใน 2 วันที่ผ่านมา ก็เพราะว่า วันนี้ข้าวฟ่างเหมือนจะมีไข้ ตัวร้อนและมีผื่นขึ้นตามตัว ดูเหมือนว่าจะนอนไม่ค่อยสบาย เลยตื่นขึ้นมาบ่อย และพยายามเช็ดตัวเพื่อให้ตัวอุ่นลงมาบ้าง เอายาแก้ไข้ให้กิน ก็ดีขึ้นมาบ้าง พอให้ได้นอนหลับได้ถึงเช้า ถึงจะมีตื่นบ้าง แต่ก็ตบ ๆ ก้นแล้วก็นอนต่อ หุหุ คืนนี้เลยเป็นคืนที่เพลียสุด ๆ – -” (ร้ายเหมือนกันนะเนี่ย ข้าวฟ่างเรา เอิ๊ก ๆ )… Continue reading

     หลังจากที่วันแรกประสบผลสำเร็จแบบอดตาหลับขับตานอนไปแล้ว – -” ก็มาถึงคืนที่ 2 ช่วงแรกของการพานอนก็เหมือนเดิม คือให้คุณยายข้าวฟ่างพานอน แล้วผมก็เป็นผู้ช่วยดูแลหลังจากนอนแล้ว  หุหุ (พานอนเองไม่เป็น 555+) เวลาช่วงหัวค่ำจนถึงเที่ยงคืน ผ่านไปได้ด้วยดี แต่พอถึงตี 2 ข้าวฟ่างตื่นล่ะ ทีนี้ก็ได้เวลากล่อมให้หลับโดยที่ไม่ให้นมจากแม่กับข้าวฟ่าง คืนนี้ไม่ค่อยงอแงมาก ก็เลยพาหลับได้ภายใน 1 ชั่วโมง ดูเหมือนจะง่าย แต่กว่าจะหลับก็เล่นเอาพ่อแม่และยายได้ขอบตาคล้ำไปทำงานอีกวันนึง ^^”… Continue reading