KhaoFang ’s Blog

หลังจากเปิดตัวเวบข้าวฟ่างให้โลกได้รับรู้ได้เดือนกว่า ๆ ด้วยภาษา PHP ซึ่งเขียนไม่เป็น 555+ แต่ได้ใช้ WordPress ที่เป็น CMS ตัวนึง เข้ามาช่วยในการทำเวบ ก็งู ๆ ปลา ๆ ประกอบกับได้ทำ SEO ไปด้วย โดยอาศัยอ่านตามเวบบอร์ดต่าง ๆ และ(ต้องขอขอบคุณอย่างยิ่ง อิอิ) ทำให้ตอนนี้ได้ Google PageRank 3 หรือ PR3 ซึ่งโดยเวบบล็อกแบบไม่หวังอะไรมาก ตั PageRank ก็อาจจะไม่มีผลเท่าไหร่ เพราะอาจจะไม่ต้องการทำอันดับในการค้นหาซักเท่าไหร่ แต่สำหรับตัวผมก็เหมือนเป็นการทดสอบการทำ SEO เป็นครั้งแรก (เพราะก่อนหน้านี้ไม่รู้เรื่องเลย 555+)

     หลังจากนี้ก็เหลือแต่ว่าจะทำยังไงให้คงระดับของ PR ไว้ให้ได้ประกอบกับทำยังไงให้ PR เพิ่ม หุหุ (หวังลึก ๆ) และที่สำคัญที่สุด ถึงแม้ PR จะเพิ่มหรือจะลด ผมก็ยังเขียนเรื่องราวของข้าวฟ่างต่อไป อิอิ Continue reading

     เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ได้พาข้าวฟ่างออกไปเที่ยวนอกบ้านบ้าง หลังจากที่ไม่ได้พาออกไปเที่ยวไหนเลย (กลัวไข้หวัด 2009) ก็เลยได้มีโอกาสพาออกมาเที่ยวซะหน่อย

     สถานที่ที่พาไปก็เป็นสวนพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม ผมเองก็เพิ่งจะเคยไปเป็นครั้งแรกเหมือนกัน ไปรอบนี้ก็เลยมีญาติของแฟนพาไป (กลัวไปไม่ถูก หุหุ) แต่เนื่องจากพื้นที่ของสวนใหญ่มาก ทำให้เที่ยวไม่ทั่วถึง และตั้งเป้าที่จะไปกินข้าวนอกสถานที่ด้วย อิอิ

     หลังจากที่ได้ไปสวนพุทธมณฑลรอบนี้แล้ว ทำให้คิดแผนที่จะมากันอีก รอบหน้าจะต้องเตรียมครก สาก อาหาร เครื่องดื่ม O_o ประมาณว่าตั้งหน้าตั้งตากันมากินแบบเต็มรูปแบบ หุหุ

     หลังจากที่ข้าวฟ่างผ่านศึกหนักมาเมื่อคืนนี้ ตื่นเช้ามาก็ยังมีงอแงบ้าง พยาบาลมาให้ยาอีกรอบนึงตอน 8 โมงเช้า พอสาย ๆ ข้าวฟ่างก็ไข้ลดลงมาก พยาบาลมาวัดไข้ดูอีกรอบ วัดได้ 36.7 องศา พยาบาลบอกว่า ไม่มีไข้แล้วค่ะ หมอจะมาตรวจตอน 9 โมงครึ่ง ผมก็พาข้าวฟ่างออกไปเล่นข้างนอกโซนที่โรงพยาบาลจัดไว้ให้เด็กไปเล่น พอ 11 โมง(หมอยังไม่ได้มาตรวจ – -”) พยาบาลเอาข้าวเที่ยงมาให้กิน แต่ข้าวฟ่างปกติไม่ได้กินข้าวเที่ยงอยู่แล้ว ก็เลยกินไปนิดเดียว แต่ผมนี่ดิ๊ กินเพียบ 555+ เกือบบ่ายโมงหมอเข้ามาตรวจพอดี หมอบอกว่าเป็นไข้ลอย (ไข้ลอยคืออาการไข้ที่มีอุณหภูมิอยู๋ตั้งแต่ 38 องศาขึ้นไป แล้วจะไม่ลงต่ำกว่านี้ แต่อาจจะลดลงเพราะฤทธิยา แต่พอยาหมดไข้ก็จะกลับมาสูงเหมือนเดิม) อาการแบบนี้จะต้องดูอาการ 3 วันอย่างน้อย (พอได้ยินแบบนั้น ผมก็คิดเลยว่าจะต้องนอนอยู่โรงพยาบาลอีก 3 วันเลยเหรอเนี่ย ) ก็เลยถามหมอว่าต้องนอนที่นี่ 3 วันเลยเหรอ หมอบอกว่าให้กลับไปพักที่บ้านได้ หมอจะให้ยาไปกิน หรือจะนอนรอดูอาการก็ได้ แล้วแต่ว่าจะตัดสินใจยังไง ผมก็ดูอาการของข้าวฟ่างแล้ว แล้วก็ถามแม่ของข้าวฟ่างแล้ว ก็ตัดสินใจว่ากลับไปพักที่บ้านดีกว่า ข้าวฟ่างก็ไข้ลดไปมากแล้วน่าจะพอดูแลเองได้ ก็ไปชำระเงินค่าหมอ ค่ายา ค่าที่พัก รับยามากินบอกหมอว่าขอแบบที่ให้กินเมื่อคืนเลยนะ เฮอ ๆ ได้รับยาก็เดินทางกลับมาซนที่บ้านต่อ

     วันพฤหัสบดีที่ 4 มิถุนายน แม่ข้าวฟ่างโทรมาบอกว่า วันนี้เลิกงานเร็วได้ไม๊ ข้าวฟ่างตัวร้อนมาก เช็ดตัวก็ยังตัวร้อนอยู่ ก็เลยขอพี่ที่บริษัทกลับไว พอไปถึงก็เตรียมของพาข้าวฟ่างไปโรงพยาบาล แต่…ลืมคิดไปว่า รถมันติดมาก กว่าจะไปถึงโรงพยาบาลก็ทุ่มครึ่ง พอไปพบหมอ หมอก็บอกว่าเป็นไข้ แล้วก็ให้ยามากิน
 พอวันต่อมา ก็ลางานเพราะอยู่ดูแลข้าวฟ่าง และยังไม่มั่นใจอาการว่าหายจากเป็นไข้หรือยัง วันนี้ทั้งวันข้าวฟ่างดูเหมือนเป็นปกติมาก ไข้ไม่สูงและเล่นเหมือนปกติ จนคิดว่าจะหายแล้ว พอตกเย็นเท่านั้นแหละ ตัวเริ่มร้อนขึ้นมาจากตอนกลางวันเล็กน้อย ก็พาหลับปกติ แต่พอตื่นมาประมาณ 4 ทุ่ม ลองจับตัวข้าวฟ่างดู ปรากฎว่าตัวร้อนจี๋ แม่ข้าวฟ่างก็เลยเอาปรอทวัดไข้มาวัดดู 40 องศา โอ้…..ทำไมร้อนขนาดนี้ รีบจับเช็ดตัวเพื่อให้ตัวเย็นลง แล้วก็รีบพาไปหาหมอที่โรงพยาบาล ส่งที่แผนกฉุกเฉิน พยาบาลมาวัดไข้ได้ 39.7 องศา O_o (มันก็ยังร้อนอยู่เลย) พยาบาลก็เอาไปเช็ดตัวให้อีกรอบ ข้าวฟ่างนี่ร้องจ๊ากเลย ไม่รู้ว่าพยาบาลเช็ดแรงรึว่าไม่ชอบให้เช็ดตัวก็ไม่รู้ เฮอ ๆ หลังจากนั้นก็เข้าไปหาหมอ หมอก็ถาม ๆ อาการ แล้วก็ถามว่าจะ admit ไม๊ ให้ตัดสินใจ เพราะถ้าไม่ admit ก็จะให้ยาไปกิน แต่หมอแนะนำว่าให้นอนที่โรงพยาบาลก่อน… Continue reading