วันพฤหัสบดีที่ 4 มิถุนายน แม่ข้าวฟ่างโทรมาบอกว่า วันนี้เลิกงานเร็วได้ไม๊ ข้าวฟ่างตัวร้อนมาก เช็ดตัวก็ยังตัวร้อนอยู่ ก็เลยขอพี่ที่บริษัทกลับไว พอไปถึงก็เตรียมของพาข้าวฟ่างไปโรงพยาบาล แต่…ลืมคิดไปว่า รถมันติดมาก กว่าจะไปถึงโรงพยาบาลก็ทุ่มครึ่ง พอไปพบหมอ หมอก็บอกว่าเป็นไข้ แล้วก็ให้ยามากิน
 พอวันต่อมา ก็ลางานเพราะอยู่ดูแลข้าวฟ่าง และยังไม่มั่นใจอาการว่าหายจากเป็นไข้หรือยัง วันนี้ทั้งวันข้าวฟ่างดูเหมือนเป็นปกติมาก ไข้ไม่สูงและเล่นเหมือนปกติ จนคิดว่าจะหายแล้ว พอตกเย็นเท่านั้นแหละ ตัวเริ่มร้อนขึ้นมาจากตอนกลางวันเล็กน้อย ก็พาหลับปกติ แต่พอตื่นมาประมาณ 4 ทุ่ม ลองจับตัวข้าวฟ่างดู ปรากฎว่าตัวร้อนจี๋ แม่ข้าวฟ่างก็เลยเอาปรอทวัดไข้มาวัดดู 40 องศา โอ้…..ทำไมร้อนขนาดนี้ รีบจับเช็ดตัวเพื่อให้ตัวเย็นลง แล้วก็รีบพาไปหาหมอที่โรงพยาบาล ส่งที่แผนกฉุกเฉิน พยาบาลมาวัดไข้ได้ 39.7 องศา O_o (มันก็ยังร้อนอยู่เลย) พยาบาลก็เอาไปเช็ดตัวให้อีกรอบ ข้าวฟ่างนี่ร้องจ๊ากเลย ไม่รู้ว่าพยาบาลเช็ดแรงรึว่าไม่ชอบให้เช็ดตัวก็ไม่รู้ เฮอ ๆ หลังจากนั้นก็เข้าไปหาหมอ หมอก็ถาม ๆ อาการ แล้วก็ถามว่าจะ admit ไม๊ ให้ตัดสินใจ เพราะถ้าไม่ admit ก็จะให้ยาไปกิน แต่หมอแนะนำว่าให้นอนที่โรงพยาบาลก่อน เผื่อไข้สูงจะได้ดูแลได้ทัน แม่ข้าวฟ่างก็เลยตัดสินใจ admit นอนที่โรงพยาบาลเพื่อดูอาการ (ข้าวของก็ไม่ได้เตรียมอะไรมาซักอย่าง มีแต่ของข้าวฟ่างแหละ มีครบทุกอย่าง หุหุ) 
  หลังจากพาขึ้นข้าวฟ่างขึ้นไป พยาบาลก็จับข้าวฟ่างไปเช็ดตัวอีก พร้อมทั้งเจาะเลือด เพราะจะเอาเลือดไปตรวจหาเชื้อ หลังจากนั้นก็จับข้าวฟ่างกรอกยา ข้าวฟ่างทั้งร้องทั้งอ๊วกเอาทั้งนมทั้งยาที่ให้ออกมาหมด พยาบาลว่ามีเสมหะเยอะ (ผมดูแล้วก็สงสารข้าวฟ่างเหมือนกัน แต่ก็อยากให้หายไว ๆ ก็ได้แต่ยืนให้กำลังใจอยู่ใกล้ ๆ) สุดท้ายก็ให้กินยาได้สำเร็จ แม่ข้าวฟ่างก็เลยพาเข้าไปนอน ไข้ก็ลดลงมาหน่อย สงสัยเป็นเพราะกินยาไป แต่พอประมาณตี 4 มีไข้สูงมาอีก ก็เลยโทรเรียกพยาบาลให้มาวัดไข้ดูปรากฎว่า 39.4 องศา – -” พยาบาลบอก ต้องพาไปเช็ดตัวอีกรอบค่ะ ข้าวฟ่างก็ได้เวลาร้องอีกรอบ ผมก็กลัวว่าไข้สูงกว่านี้เดี๋ยวเกิดชักขึ้นมาจะแย่ยิ่งหกว่าเดิม พอเช็ดตัวเสร็จก็ให้กินยาไปอีกรอบ คราวนี้กลับมานอนก็ไข้ลดอีกรอบ รอดูอาการตอนเช้าอีกที :neutral:

     หลังจากจับหย่านมมาได้ 4-5 วัน ตอนนี้ข้าวฟ่างเริ่มไม่ค่อยจะอ้อนกินนมจากแม่มากแล้ว แต่จะมีอ้อนบ้างเป็นบางเวลา พอชงนมให้กินก็ยอมกิน ไม่เหมือนก่อนหน้านี้แทบจะไม่ยอมกินเลย รอจนหิวมาก ๆ ถึงจะยอมกิน หุหุ แต่หลังจากที่ไม่ยอมให้กินนมแม่แล้ว ผมเองก็ต้องตื่นมากลางดึกเพื่อชงนมให้ข้าวฟ่างนี่ซิ เฮอ ๆ ง่วงซะไม่มี (ตื่นมากินหลายรอบซะด้วย :sad: )

     หลังจากผ่านมาได้ 2 วัน โดยที่ไม่ได้กินนมแม่ ก็มาถึงคืนที่ 3 วันนี้เป็นวันที่ผมคิดว่า ได้นอนน้อยที่สุดใน 2 วันที่ผ่านมา ก็เพราะว่า วันนี้ข้าวฟ่างเหมือนจะมีไข้ ตัวร้อนและมีผื่นขึ้นตามตัว ดูเหมือนว่าจะนอนไม่ค่อยสบาย เลยตื่นขึ้นมาบ่อย และพยายามเช็ดตัวเพื่อให้ตัวอุ่นลงมาบ้าง เอายาแก้ไข้ให้กิน ก็ดีขึ้นมาบ้าง พอให้ได้นอนหลับได้ถึงเช้า ถึงจะมีตื่นบ้าง แต่ก็ตบ ๆ ก้นแล้วก็นอนต่อ หุหุ คืนนี้เลยเป็นคืนที่เพลียสุด ๆ – -” (ร้ายเหมือนกันนะเนี่ย ข้าวฟ่างเรา เอิ๊ก ๆ )

     หลังจากที่วันแรกประสบผลสำเร็จแบบอดตาหลับขับตานอนไปแล้ว – -” ก็มาถึงคืนที่ 2 ช่วงแรกของการพานอนก็เหมือนเดิม คือให้คุณยายข้าวฟ่างพานอน แล้วผมก็เป็นผู้ช่วยดูแลหลังจากนอนแล้ว  หุหุ (พานอนเองไม่เป็น 555+) เวลาช่วงหัวค่ำจนถึงเที่ยงคืน ผ่านไปได้ด้วยดี แต่พอถึงตี 2 ข้าวฟ่างตื่นล่ะ ทีนี้ก็ได้เวลากล่อมให้หลับโดยที่ไม่ให้นมจากแม่กับข้าวฟ่าง คืนนี้ไม่ค่อยงอแงมาก ก็เลยพาหลับได้ภายใน 1 ชั่วโมง ดูเหมือนจะง่าย แต่กว่าจะหลับก็เล่นเอาพ่อแม่และยายได้ขอบตาคล้ำไปทำงานอีกวันนึง ^^”

จับข้าวฟ่างหย่านม

มิถุนายน 2nd, 2009

     พอได้ 8 เดือน แม่ข้าวฟ่างก็จะจับอย่านมแล้ว ซึ่งในใจผมก็ยังไม่อยากให้หย่านมหรอก :mad:แต่เนื่องจากข้าวฟ่างมีฟันขึ้นแล้ว และก็ชอบแทะ สงสารแม่เค้า ก็เลยตัดสินใจให้หย่านมวันแรก คือเมื่อวานนี้ ตอนกลางวันก็ไม่เป็นอะไรมากหรอก เพราะปกติไม่ได้กินนมแม่อยู่แล้ว แต่ตอนกลางคืนนี้ซิ ปกติเคยได้กิน แต่เมื่อคืนไม่ได้ให้กิน ให้คุณยายช่วยดูให้ เพราะไม่อยากให้ข้าวฟ่างเห็นแม่เค้า เดี๋ยวจะอ้อนไม่ยอมนอน ตอนแรกก็คิดว่าจะง่ายอยู่หรอก เพราะว่าตอนหัวค่ำนอนไปได้ก่อน แต่พอตื่นมากลางดึกนี่ซิ ปกติจะได้กินนมจากแม่ คราวนี้ไม่ได้กิน ก็งอแงถึงจะไม่ร้องมาก แต่ก็ไม่ยอมนอนซะที เอานมชงให้กินก็แล้ว พอเล่นก็แล้ว เอานอนเปลก็แล้ว ยังไม่ยอมนอน จนแม่ข้าวฟ่างทนไม่ไหว ก็เลยลุกมากล่อมเอง แรก ๆ ก็งอแงเหมือนกัน แต่ในที่สุดก็ยอมนอน โดยที่ไม่ได้กินนมแม่ เป็นผลสำเร็จของวันแรก เล่นเอากว่าจะได้นอนกันก็เอาซะดึกเลย :???:แต่แม่ข้าวฟ่างบ่นใหญ่เลยว่าปวดแขน เฮอ ๆ เพราะว่าอุ้มกล่อมข้าวฟ่างกว่าจะหลับก็ใช้เวลานานพอสมควร ^^”